Na poziom konfliktu w miejscu pracy wpływ ma również styl zarządzania. Dostrzegł to Rensis Likert -amerykański badacz społeczny. 💡
Brak komunikacji pomiędzy Kolejową Radą ds. Pracy (ang. the Railroad Labor Board) a pracownikami związkowymi wywarły na nim tak głębokie wrażenie, że postanowił badać organizacje i ich zachowanie przez resztę swojego życia.
Jednym z owoców jego pracy jest nakreślenie czterech systemów zarządzania opisujących relacje, zaangażowanie oraz role menedżerów i podwładnych w przemyśle.
👉 Styl autorytarno-despotyczny (znany również jako opresyjno-autokratyczny, ang. exploitative authoritative)
Charakteryzuje się sztywno określoną komunikacją pomiędzy przełożonym a podwładnymi. Przełożony wydaje precyzyjne polecenia, które muszą zostać natychmiastowo wykonane, zgodnie z jego instrukcjami. W tym stylu zarządzania kluczowym elementem jest ścisła kontrola, a przełożony oczekuje całkowitego posłuszeństwa i realizacji zadań przez swoich pracowników. Taki sposób zarządzania często nie uwzględnia opinii czy inicjatywy pracowników, a głównym celem jest egzekwowanie porządku i dyscypliny.
👉 Styl autorytarno-życzliwy (inaczej paternalistyczny, ang. benevolent authoritative)
Charakteryzuje się oczekiwaniem od podwładnych posłuszeństwa oraz szybkiego wykonywani a poleceń. Przełożony stara się zapewnić zadowolenie swoich pracowników poprzez politykę „otwartych drzwi”, choć w praktyce jest to jedynie pozorne. Podwładni mogą zgłaszać swoje pomysły i są nawet do tego zachęcani, ale te propozycje nigdy nie są brane pod uwagę. Przełożony koncentruje się na opracowanych procedurach i otwartej komunikacji, jednak rzadko wdraża je w życie, traktując je bardziej jako formalność niż realny sposób zarządzania.
👉 Styl konsultatywny (ang. consultative)
To podejście, w którym przełożony aktywnie angażuje pracowników w proces podejmowania decyzji. Nie tylko wysłuchuje ich opinii, ale również uwzględnia ich zdanie przy podejmowaniu ostatecznych decyzji. W tym stylu zarządzania, komunikacja jest dwustronna, a pracownicy czują, że ich wkład ma znaczenie i wpływa na końcowe rezultaty.
👉 Styl demokratyczny (ang. participative)
Charakteryzuje się tym, że przełożony oczekuje aktywnego udziału pracowników w procesie podejmowania decyzji, jednocześnie kładąc duży nacisk na wprowadzenie ich w zasady, cele i normy obowiązujące w organizacji. Pracownicy są angażowani w tworzenie i realizację celów, co pozwala na większą współodpowiedzialność za wynik końcowy, a także wzmacnia identyfikację z misją firmy.
Jeśli poziom konfliktu w Twojej organizacji jest wysoki być może warto bliżej przyjrzeć się dominującemu stylowi zarządzania, gdyż jest to jeden z głównych czynników mających wpływ na ogólną atmosferę w środowisku pracy.